داده‌های اقتصادی آمریکا در یک چشم‌به‌هم‌زدن، معادلات بازارهای جهانی را به هم ریخت. جهش غیرمنتظره شاخص مدیران خرید، بازدهی اوراق قرضه ده‌ساله را به بالاترین سطح ۱۹ سال اخیر رساند و هم‌زمان دلار اوج گرفت و سهام فناوری و طلا با ریزش سنگین روبه‌رو شدند. حالا سرمایه‌گذاران با یک پرسش بزرگ دست‌به‌گریبان‌اند: آیا چرخه انقباضی فدرال رزرو تهاجمی‌تر از تصورات خواهد بود؟

سکته وال استریت در گردباد دلار؛ وقتی همه دارایی‌ها هم‌زمان سقوط کردند

به گزارش کیوسک خبر، دیگیری، نمایشگرهای وال استریت صحنه‌ای را به تصویر کشیدند که شباهتی به نوسانات معمول نداشت. این بار نه ورشکستگی بانکی در میان بود و نه درگیری نظامی جدید؛ بلکه یک جابه‌جایی عظیم در لایه‌های زیرین اقتصاد رخ داد. در عرض چند ساعت، تمام دارایی‌های مالی با هم شروع به قیمت‌گذاری مجدد کردند. بازدهی اوراق قرضه دو ساله جهش یافت و بازدهی ده ساله به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۷ رسید؛ هم‌زمان دلار اوج گرفت و سهام فناوری به همراه طلا با ریزش سنگین روبه‌رو شدند.

این هم‌زمانی عجیب، نشانه یک اتفاق عمیق‌تر بود: بازارها داشتند معنای «قدرت اقتصادی» را از نو تعریف می‌کردند.

جرقه طوفان در شاخص مدیران خرید

ماجرا از جایی شروع شد که شاخص ترکیبی مدیران خرید آمریکا در ماه سپتامبر با جهشی غیرمنتظره به ۵۸.۴ واحد رسید؛ عددی که فراتر از همه پیش‌بینی‌ها بود و بالاترین سطح سه سال اخیر را ثبت کرد. این داده به‌ظاهر مثبت، در عمل به کابوسی برای بازارها تبدیل شد.

چرا؟ چون در منطق بازارهای امروز، رشد اقتصادی قوی یعنی فدرال رزرو دلیل کمتری برای کاهش نرخ بهره دارد. تا دیروز رشد اقتصادی به معنای سود بیشتر شرکت‌ها بود؛ حالا به معنای فضای بیشتر برای تداوم سیاست‌های انقباضی است. همین تغییر معنا کافی بود تا سرمایه‌گذاران موقعیت‌های خود را بازبینی کنند.

فشار دوم زمانی وارد شد که نایب‌رئیس فدرال رزرو تأکید کرد تورم همچنان با هدف ۲ درصدی فاصله دارد و احتمال افزایش نرخ بهره کاملاً جدی است. این جمله کوتاه، آب سردی بود بر پیکره انتظاراتی که بازار برای پایان چرخه انقباضی ساخته بود.

سقوط تقاضا در حراج اوراق خزانه

طوفان واقعی زمانی شدت گرفت که خزانه‌داری آمریکا ۷۰ میلیارد دلار اوراق قرضه پنج ساله را به حراج گذاشت. تقاضای ضعیف سرمایه‌گذاران باعث شد بازدهی این اوراق برای نخستین بار در دو دهه اخیر به بالای ۵ درصد برسد. این عدد فقط یک رقم روی تابلو نیست؛ پیام روشنی است: سرمایه‌گذاران اکنون برای نگهداری بدهی‌های دولت آمریکا سود بیشتری مطالبه می‌کنند.

این اتفاق نشان داد مشکل فقط بیانیه‌های فدرال رزرو نیست، بلکه بازار خود را برای یک مسیر تهاجمی‌تر آماده کرده است. وقتی تقاضا برای اوراق دولتی — که همیشه امن‌ترین پناهگاه سرمایه بود — تا این حد ضعیف می‌شود، یعنی اعتماد به روایت «پایان نرخ بهره» به شدت خدشه‌دار شده است.

تکرار کابوس ۱۹۹۴

وضعیت فعلی، تداعی‌کننده «قتل‌عام بازار اوراق قرضه» در سال ۱۹۹۴ است. در آن سال نیز بازار گمان می‌کرد چرخه افزایش نرخ بهره کوتاه خواهد بود، اما فدرال رزرو با شوکی ۳۰۰ واحد پایه‌ای، سرمایه‌گذاران را غافلگیر کرد. حالا نیز بازار آتی احتمال افزایش نرخ بهره در ماه اکتبر را از ۵۵ درصد به ۷۰ درصد رسانده است.

در همین حال، قیمت نفت برنت به بالای ۱۰۳ دلار رسید تا فدرال رزرو از دو سو تحت فشار قرار گیرد: رشد اقتصادی فراتر از انتظار و انرژی گران که موتور محرک تورم است. این ترکیب، بدترین سناریو برای بانک مرکزی است؛ چون نمی‌تواند هم‌زمان با تورم بجنگد و از رشد حمایت کند.

قدرت‌نمایی شاخص مدیران خرید و تورم چسبنده سوخت، فدرال رزرو را برای سخت‌گیری بیشتر در ماه اکتبر تحت فشار قرار داده و جذابیت طلا و دارایی‌های ریسکی را به شدت مخدوش کرده است.

بازارها منتظر سیگنال بعدی

آنچه در وال استریت رخ داد، فقط یک نوسان روزانه نبود؛ یک بازنگری بنیادین در انتظارات بود. سرمایه‌گذاران حالا می‌دانند که چرخه انقباضی نه‌تنها به پایان نرسیده، بلکه ممکن است تهاجمی‌تر شود. جهش بازدهی اوراق قرضه، اوج‌گیری دلار و ریزش هم‌زمان سهام و طلا، همگی یک پیام مشترک دارند: بازارها خود را برای دوره‌ای دشوارتر آماده می‌کنند.

به گزارش کیوسک خبر، پرسش اصلی این است که آیا فدرال رزرو در نشست اکتبر، انتظارات را تثبیت می‌کند یا با شوکی دیگر، شبح ۱۹۹۴ را کامل زنده خواهد کرد. پاسخ این پرسش، مسیر بازارهای جهانی را در ماه‌های پیش‌رو تعیین خواهد کرد.

نویسنده: طاهره نطقی طاهری